و آنچه را به مباهات و سرافرازى و بلند پروازى و استكبار بدان اتّكاء داشتيد ، به هيچگونه دستى از شما نگرفت ، و سودى نبخشيد و شما را در امروز بى نياز ننمود ! آيا نمىبينيد اين بهشتيان را كه شما در دنيا سوگند ياد ميكرديد كه خداوند آنان را مشمول رحمت خود نمىگرداند و در بهشت داخل نمىكند ( چگونه همگى مشمول رحمت شده و در بهشت‌ها مسكن گزيده‌اند ! و اين اصحاب أعراف به اين بهشتيان خطاب مىكنند كه ) داخل شويد در بهشت بدون هيچگونه خوف و انديشه ، و بدون هيچگونه حزن و غصّه اى كه در شما راه نخواهد يافت ! و اهل جهنّم در اين حال اهل بهشت را ندا دهند كه : از آب و طعامى كه خداوند شما را روزى فرموده است قدرى هم بر ما افاضه كنيد و ما را بهرمند سازيد ! اهل بهشت در جواب گويند : آب و طعام بهشت را خداوند بر كافران و منكران حرام فرموده است . بر آن كسانى كه دين خود را لهو و لعب پنداشتند ، و باطل و بازيچه گرفتند ، و حيات و زندگى دنيا آنان را فريفت . پس به پاداش آنكه آنان چنين روزى را كه روز لقاء و ديدار ماست فراموش كردند و به خاطر نياوردند ، و آنكه آيات ما را انكار ميكردند ؛ ما نيز امروز آنها را مورد نظر رحمت قرار نميدهيم ، و در بوتهء نسيان و فراموشى مىاندازيم ! » اين مجموع آياتى بود كه در آن ، أعراف به كار رفته بود ، و ديديم كه فقط لفظ اعراف در دو جا آمده ، و اهل اعراف و رجال اعراف كه